miércoles, 1 de junio de 2011

A Fala. Lois Pereiro


Somentes
intentaba conseguir
deixar na terra
algo de min que me sobrevivise
sabendo que deberia ter sabido
impedirme a min mesmo
descubrir que só fun un interludio
atroz entre dous muros de silencio
só puiden evitar vivindo á sombra
inocularlle para sempre a quen amaba
doses letais do amor que envelenaba
a súa alma cunha dor eterna
sustituíndo o desexo polo exilio
iniciei a viaxe sen retorno
deixándome levar sen resistencia
ó fondo dunha interna
aniquilación chea de nostalxia.


Imagen de Elia fuentes: "O Fermoso das espiñas"
Ela di: "A consciencia do perigo. O deixarse ver e mirar. A valentía de ser un mesmo".
PUBLICADO POR FONSILLEDA

No hay comentarios:

Publicar un comentario